het verhaal van mijn eerste jurk.

Nog nooit maakte ik een jurk.  Noch voor mezelf, noch voor de twee dochters. Kleertjes maken was tot nu toe ook niet echt aan mij besteed.  Dat had u wellicht al door.  Het liefst van al maak ik dan ook tassen, met rits of zonder, met hengsels of zonder.  Als ik al kledingstukken maakte, waren het t-shirten en pyjama's voor de jongste zoon, of rokjes voor de dochters en mezelf.  Maar een jurk, dat ging me net iets te ver.



Dus, toen Griet (alias Emma en Mona), de jurkjesmaakster bij uitstek, me voorstelde om eens bij haar een jurk te maken, zei ik dan ook geen nee.  Onder begeleiding van haar zou het misschien wel lukken?



Op de eerste lentedag van het jaar, de zon scheen toen echt speciaal voor ons (!), trok ik gepakt met naaimachine en jurkjesstof naar het huis van Griet.  Beiden werkten we de hele dag aan een jurk. En ja, die van haar is natuurlijk stukken mooier dan de mijne. Maar hé, voor mij was het dan ook de allereerste keer. Schoonheidsfoutjes zitten er dus in, daar mag u zeker van zijn. En toch storen ze mij niet, want man toch, ik heb zowaar zelf een jurk gemaakt!







Fier, echt heel fier, reed ik op het einde van de dag terug naar huis, gepakt met naaimachine en stof verwerkt tot een jurk voor de dochter.  En de dochter?  Die is er zo blij mee, het wordt haar verjaardagsjurk voor binnen enkele weken!  Met bijpassend riempje en gilet is haar outfit klaar (enkel de feestschoenen ontbreken nog).



Oh ja, ik heb ervan genoten, van mijn dagje jurk-maken.  Mijn jurkjesvrees is al voor een groot deel verdwenen, en nu droom ik er zelfs van in alle mogelijke maten en motieven!  De stof voor een volgend jurkje ligt al klaar ...