vrijdag 10 februari 2012

het neem-je-zorgen-weg dekentje

Onze jongste dochter is een zorgenkind.  Neen, geen zorgen om haar, dat hebben we niet.  Het is een heerlijk, mooi en slim kind.  Maar zij, zij maakt zich vaak zorgen.  Haar serieuze blik die ze bijna elke dag opzet, verraadt veel.  Het lijkt wel of ze het nodig vindt om al het leed van de wereld op haar tengere schoudertjes te dragen.  Een hemelsbreed verschil met haar oudere zus, die het leven door een roze bril ziet, rondfladdert zonder ook maar een greintje zorgen en zich zelden of nooit iets aantrekt.  Die oudste, die voelt zich fantastisch goed hoe ze is, en zo moet het zijn.  De jongste dochter kijkt dan ook met grote ogen op naar haar zus, die in haar ogen in alles beter is.  Ook al benadrukken wij als ouder zo vaak elk kind zijn eigen talenten (en kan zelfs de oudere zus tegen de jongere zus vol bewondering vertellen dat ze toch zo goed kan rekenen, terwijl zij van zichzelf weet dat rekenen niet haar ding is), ons Anna blijft zich zorgen maken.   Ik probeer dan ook wanneer ik kan haar dat ene beetje extra aandacht te geven dat ze net dan nodig heeft, maar makkelijk is het niet.  Zeker niet met vier kinderen in huis.  Je plaats daarin zoeken, is voor een kind geen eenvoudige opdracht, hoe hard je als ouder ook je best doet.

Gisteren had ze even een tegenslag.  Niets ergs hoor, een typisch meisjesding, maar toch, genoeg om een mama van wakker te laten liggen (ik houd mijn hart vast voor wanneer de grote meisjes-zorgen hier komen binnensluipen, mijn moederhart zal niet veel rust kennen).  Ja, ik lig dan echt wakker van haar kleine mini-zorgen, die in mijn ogen misschien wel niets betekenen, in haar ogen zijn het waarschijnlijk onoverkomelijke obstakels.  Die ochtend, na de slapeloze nacht, zag ik haar naar school vertrekken met de woorden: ik denk er vandaag over na, mama.  En dan denk je na een hele nacht, ook nog de hele dag aan dat kleine zorgenkind van je.

Ik wou haar graag iets maken dat ze zou vinden bij thuiskomst.  Iets om even onder weg te kruipen met haar mini-zorgen.  Een zacht dekentje dus.  Ik moest het doen met wat ik in huis had, geen paspel dus, maar wel heerlijk felgroen fleece gecombineerd met roze en oranje bloemen.  Allemaal kleuren die behoren tot het lievelingskleurenpalet van de jongste dochter.

En oh, wat was ze blij toen ze thuiskwam.  We hebben het eerst even gehad over haar mini-zorgje en toen gaf ik haar het neem-je-zorgen-weg dekentje.  Helemaal voor haar alleen.  Ik had plotsklaps een ander kind in huis.  Voor even waren de zorgen verdwenen en leek ze wel tien kilogram lichter.  Ze fladderde rond, en nam het deken overal mee: bij haar huiswerk maken, bij het lezen van haar boek, aan tafel, voor de tv en tot slot drapeerde ze het onder haar donsdeken, om er lekker zacht onder weg te kunnen dromen. 

Conclusie: het dekentje werkt, het neemt wel degelijk die kleine mini-zorgen weg....

bloemenstof en fleece: Pauli Leuven

47 opmerkingen:

  1. Wat lief van je! Je dochter mag blij zijn met zo'n mama!!!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. wat een lief verhaal ! En ook zo herkenbaar.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Heel herkenbaar. Alleen is het bij ons de oudste.
    Een goed idee in elk geval, dat zorgendekentje.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Prachtig! Hier ook herkenbaar, bij de dochter. Al is dat nog maar een probleem sinds een 2-tal jaar. Superidee!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Oh, ik moet ver bleiten. Zo herkenbaar.
    Je beschrijft net Stien.

    Het doen met wat je in huis hebt, leidt alleszins tot een schitterende combinatie!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Wat mooi! Niet makkelijk hé, de zorgen van onze kinderen zijn ook onze zorgen. 't Is een heel mooi dekentje en vooral fantastisch dat het helpt.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Mooi! Iets symbolisch kan inderdaad helpen met die kleine zorgen... ook al gaan de problemen daar niet mee weg, het feit dat iemand zo'n mooi dekentje voor haar gemaakt heeft zal zeker helpen!
    Ik wou dat ik ook zo'n mooi dekentje had om mijn zorgen weg te nemen ;-)
    Geborgenheid is toch iets moois!

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Juist vanmorgen op weg naar mijn werk, bedacht ik mij morgen voor mijn jongste een dergelijk dekentje te maken en nu lees ik dit bericht!
    Super dekentje voor je meis.

    Groetjes mama C

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Ochhh....wat een mooi verhaal!
    En wat prachtig zo'n dekentje!!!
    Die ga ik onthouden!!!
    Ik hoorde gisterenavond mijn dochtertje tegen Bambi-knuffel praten...maar mama mag nooit dood gaan hoor, want dat doet ook pijn in mijn buik. Bambi zullen we dan samen dood gaan op een wat huilende toon. Toen kwam ze haar bed uit...Mama blijf je voor altijd bij me, want als ik ga trouwen wil ik niet ergens anders wonen!!

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Oh zo schoon, ik moet er bijna van huilen...

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Prachtig, het deken en het moederhart!

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Hoe ontroerend! Uw kinderen mogen hun pollekes kussen met zo'n mama! (en omgekeerd natuurlijk ook :-) )

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Och wat lief! Wat een mooie deken voor haar en haar zorgjes!

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Wat een ontroerend verhaal. Ik herken mezelf er wel wat in.
    Hoe kinderen in 1 gezin toch kunnen verschillen.
    Maar wat een schitterend dekentje. Ik zou er ook zo onder willen weg kruipen om alle zorgen even te kunnen vergeten.
    Ze heeft geluk met zo'n lieve mama die haar begrijpt en haar gevoelens respecteert.

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Wat een mooi verhaal, ik kreeg al een krop in mijn keel. Ik ben zelf enig kind, dus kan me niet voorstellen hoe dat voelt, met meerdere kinderen in huis, maar zo te zien voel je goed aan wat ze nodig heeft. En dat dekentje is mooi, zelfs zonder paspel ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Hey,
    Bedankt dat je dit schreef! Ik begrijp je heel goed. ik heb een zoon die ook alle leed op zich neemt. hij zegt vaak letterlijk "ik vergeet nooit iets" en dat gaat dan over kinderen die gezegd hebben dat hij geen mooie brooddoos heeft of zo.
    Uren ligt hij in zijn bed te tobben, of wij hem wel graag zien? want we zijn toch een keer boos geworden en of hij wel cool is en of onze auto toch zeker niet stuk gaat en over mijn rugproblemen,...
    mijn hart breekt en ik vind het vreselijk dat ik die zorgen niet kan wegnemen. Misschien moet ik ook eens zoiets proberen.
    Ik praat veel met hem. Maar echt doordringen doe ik niet altijd. De lat voor hemzelf ligt zooo hoog. hij zal er nooit geraken bij dit lat. en zolang dat niet gebeurd, ziet hij zichzelf als een mislukkeling.
    Alle tips welkom dus!
    en ik wens je nog veel sterke.want het is niet makkelijk om te zien dat je kind zich niet helemaal goed in zijn vel voelt.

    BeantwoordenVerwijderen
  17. Je verhaalt slaat in mijn buik. Kinderen maken ons (ouders) ook heel kwetsbaar hé! Ik merk dat ook sinds ik mama ben. Je wil je kind niet ongelukkig of triest zien, maar jammer genoeg hoort het er soms bij hé! Is wel leuk dat wij nog veel kunnen helpen om het leed (soms klein, soms groot) te verzachten. Zoals jij nu deed met het dekentje...

    Ik herken ook heel veel eigenschappen van je dochter in Valentine. Zij is ook heel perfectionistich ingesteld en trekt zich ook heel veel aan van wat anderen over haar zeggen/denken.

    BeantwoordenVerwijderen
  18. Heel lief! Top gedaan van je! Je dochter (en de anderen) mag maar heel blij zijn met zo'n moeder!

    BeantwoordenVerwijderen
  19. Wat een heerlijk dekentje! Fijn dat het haar zorgjes wegneemt en dat ze zich er veilig onder voelt.

    BeantwoordenVerwijderen
  20. Prachtig het verhaal en de deken!
    Het zou me niets verbazen als die deken iets wordt wat nog jaren met haar mee reis ook door de grote mensen wereld. En als die haar dan wat veel wordt er weer lekker onder kruipt.
    x
    Else

    BeantwoordenVerwijderen
  21. Wat ontzettend lief en ontroerend. Het is ook niet makkelijk, groter worden. Het dekentje is prachtig, fijn dat het helpt.

    BeantwoordenVerwijderen
  22. je bent ook een lieve kreatieve moeder,buiten alle anndere handigheidjes die ik lees,ontroerend verhaal gr marloeskreatief fijn weekend zonder zorgen

    BeantwoordenVerwijderen
  23. Ik herken het . Ik heb ook zo'n pieker-dochter. Ik wou dat zo'n dekentje bij haar ook zou helpen.

    BeantwoordenVerwijderen
  24. Tranen,...
    Ik heb zo een zoon. Hij spreekt nog over familieleden die al bijna 3 jaar dood zijn, en toen was hij zelf nog maar 3 jaar. Hij vergeet niets, is enorm perfectionistisch,... In tegenstelling tot zijn zus, ze fietst door het leven.
    Héél mooi jou dekentje, en heel mooi jou verhaal achter het dekentje. Maar het mooiste van al: dat Anna haar zorgen er een beetje mee vergeet. Jou doel is alvast geslaagd!!
    En voor het te moeten doen met wat je had: ik vind het schitterend!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dit zou ik geschreven kunnen hebben! Ook mijn jochie van 8 ziet de wereld vol zorgen. Afgelopen week lukte het zelfs niet om in slaap te komen. Wat een geweldig idee een zorgen wegneem dekentje, ik ga dit ook proberen. Wat een inspiratie voor moeders! Dank je wel! Lfs Evelien.

      Verwijderen
  25. Wat ben jij een ontzettend geweldige mama zeg!

    BeantwoordenVerwijderen
  26. Wauw, wat ontzettend mooie en lieve gedachte en daad. Ik word er helemaal stil van ... een dekentje die je zorgen wegneemt ... ga ik onthouden. En ik heb hier ook nog een groen fleece dekentje liggen die nu niet gebruikt wordt. Een goed weekend voor jullie!

    BeantwoordenVerwijderen
  27. Wat een prachtig dekentje ... En wat een mooi verhaal achter dit project. Je bent een super mama! En even moet ik slikken om dit verhaal een plaatsje te geven.

    BeantwoordenVerwijderen
  28. Ik moet toch eens langs die Pauli in Leuven, hij is zo langzamerhand wereldberoemd aan het worden (zou hij dat ook weten??)
    Fijn weekend, Esther.

    BeantwoordenVerwijderen
  29. En als moeder wil je het allemaal proberen op te lossen..
    Gelukkig had jij dan het goede idee.. zo'n het-neemt-je-zorgen-weg-dekentje was hier prima!
    Hopelijk geniet ze er nog lang van!
    Want zo'n meisjes hoeven hun schouders toch niet te laten zakken door zorgen.

    BeantwoordenVerwijderen
  30. Amai, jouw verhaal grijpt me echt wel aan. Een super leuk idee van jou om voor haar een dekentje te maken. Gelukkig helpt het. Goed gedaan, mama!

    BeantwoordenVerwijderen
  31. Heel mooi. Zowel het verhaal als het dekentje.

    Groet,
    Mrs Busy

    BeantwoordenVerwijderen
  32. Wat lief! En wat heerlijk zo'n mamma die een "neem je zorgen weg" dekentje kan maken!

    BeantwoordenVerwijderen
  33. Oh dat is een mooie deken, ook heel mooi afgewerkt!

    Liefs flo

    BeantwoordenVerwijderen
  34. Ontroerend verhaal... Wat lief zo een zorgen-wegneem-dekentje!

    BeantwoordenVerwijderen
  35. Erg mooi verteld... en een supergezellig dekentje! Dat zal overal heengesleurd worden denk ik :)

    BeantwoordenVerwijderen
  36. Ik heb hier ook eentje die de wereldzorgen op zijn schouders neemt, en vertroetelen en afleiden helpt, mmm ik denk dat ik ook maar eens een dekentje ga maken in jongenstijl!
    Mooi die combinatie van fleece met dat stofje.

    BeantwoordenVerwijderen
  37. allemaal heel erg bedankt voor de lieve reacties!

    BeantwoordenVerwijderen
  38. Oh, wat lief en een supermooi dekentje!!

    BeantwoordenVerwijderen
  39. Wat lief en mooi geschreven, mooie dochter heb je!
    Heerlijk dat het haar echt even goed heeft gedaan!

    BeantwoordenVerwijderen
  40. Heel mooi dekentje! Hopelijk kan het haar zorgen permanent absorberen... ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  41. Reacties
    1. Zo mooi. Wat een lieve en zorgzame mama ben je toch. Je kindjes hebben geluk in zo een warm nest op te mogen groeien.

      ps: Ik kan alleen maar als antwoord reageren...

      Verwijderen
  42. Maar oh,die stoffencombinatie! Mooi!

    BeantwoordenVerwijderen
  43. wat een mooi dekentje! en het werkt, wat goed!! :-)

    BeantwoordenVerwijderen